تبلیغات
AVJIN - مطالب هفته اول اسفند 1396

AVJIN

پرورش ماهی قزل آلا

تغییرات پی اچ آب

بیماری های قزل آلا نیازهای محیطی ماهیان سردآبی

در پی اچ بالا تغییرات پی اچ و تاثیر آن بر بیماری ماهی قزل الا  water PH
قرمز شدن پوست و باله ها، باز کردن آبششها و خارج نمودن مواد غذایی، تلفات، تیره شدن پوست، دارای ضایعاتی بر روی آبششها بوده و سرپوش آبشش آنها دارای زخم هستند
استرس ناشی از پی اچ بالا نسبت به استرس اسیدی بسیار کمتر مشاهده می شود زیرا اولاً در بیشتر تاسیسات پرورشی بسته پی اچ در طول زمان کاهش می یابد و ثانیاً ترکیبات اسیدی نسبت به ترکیبات قلیایی جزء آلاینده های متداول تر به حساب می آیند. استفاده نادرست از آهک کشته یا آبدار برای ضدعفونی استخرها و یا نشت استخرهای سیمانی که به اندازه کافی سفت نشده اند باعث بالا رفتن پی اچ آب می شود.

در پی اچ پایین
حرکات نامنظم شنا، هوا را بلعیده و سعی می کنند از آب بیرون به پرند، موکوس زیاد بر روی پوست و آبشش، تغییر رنگ پوست و آبشش
پی اچ کمتر از 4 و بیش از 11 کشنده است. آبهای زیر زمینی که در تماس با مواد معدنی سیلیکاته قرار می گیرند از نظر بافری ضعیف هستند و مشخصاً پی اچ پایین و مقدار زیادی دی اکسید کربن دارند. در حالی که آبهای زیرزمینی که از بستر کربناته خارج می شوند از نظر ظرفیت بافری در حد بالایی قرار دارند. در یک استخر پی اچ به میزان زیاد تحت تاثیر نوع خاک قرار می گیرد. خاکهای اسیدی سولفاته به خاطر اکسید شدن سولفید به اسیدسولفوریک پی اچ کمتر از 4 دارند. به همین خاطر برای پرورش ماهی مناسب نیستند. آبهای که توسط بارانهای اسیدی یا زه کشی خاکهای اسیدی تحت تاثیر قرار می گیرند پی اچ اسیدی دارند. این امر خصوصاً در کانالهای پرورش ماهی پس از باران می تواند ایجاد مشکل کند. پی اچ آب متاثر از بی کربنات ها، سوخت و ساز ماهی و میزان فتوسنتز می باشد. در مزارع که میزان قلیائیت ( کربناتها و بی کربناتها) آنها کم است، پی اچ به میزان قابل ملاحضه ای در هنگام عبور آب از درون استخر ها کاهش پیدا می کند به طوری که آب ورودی پی اچ بالا و آب خروجی مزرعه پی اچ پایینی دارد. در پی اچ پایین سمیت فلزات بیشتر می شود. آلومینیم در پی اچ پایین به حالت محلول در می آیند و سمی تر می شوند. 

دیپلوستومیازیس یا کرم چشم

بیماری های قزل آلا

واضح ترین نشانه ایجاد لکه های سفید یا همان کاتاراکت در برابر زمینه سیاه مردمک چشم ماهی است، ایجاد کوری

علت ایجاد بیماری Diplostomiasis
شکل بالغ این انگل 2.3*4 میلیمتر می باشد و در روده تعدادی از پرندگان زندگی می کنند. تخم های بیضی شکل به همراه مدفوع پرندگان به خارج راه می یابند. بعد از خروج از تخم وارد بدن شکم پایان مختلف شده و در کبد حلزون یاد شده به نوزاد دم داری تبدیل شده و در تابستان به مقادیر زیاد در آب رها شده و در صورت تماس با یک ماهی از طریق پوست یا آبشش و یا مستقیماً از طریق قرنیه چشم خود را به عدسی می رسانند. در یک عدسی ممکن است تا 100 عدد از این انگل وجود داشته باشد. در صورتی که ماهیان آلوده به وسیله پرندگان خورده شوند پس از هضم شدن چشم ها انگل در روده آنها به مرحله بلوغ می رسد و با تولید تخم سیر انگل مجدداً آغاز می شود. باید خاطر نشان کرد پرورش دهندگان ماهی معتقدند در اثر کور شدن ماهیان در روزهای بسیار گرم تابستان حالت فوق دیده می شود و علت آن فقدان اکسیژن در آب می باشد. این نظریه به این صورت اصلاح می شود که در روزهای گرم تابستان مقادیر زیادی از نوزاد این انگل از شکم پایان ( حلزون ) خارج و در آب رها می گردند.
پیشگیری
دور کردن پرندگان با تیر اندازی یا کشیدن تور بر روی استخر ها، حذف شکم پایان با سولفات مس و یا خشک کردن استخر ها و ضد عفونی نمودن آن با آهک بهترین روش برای کنترل این انگل می باشد. 
تصاویر مربوط به بیماری Diplostomiasis

بیماری چرخش

بیماری های قزل آلا

فقدان تعادل و شنا کردن به صورت چرخشی( ماهی به دنبال دم خود می چرخد)، تیره گی ساقه دمی و دم، عدم تغذیه، در بچه ماهیان زیر 3 گرم اتفاق می افتد.

علت ایجاد بیماری Whirling Disease
ین بیماری از زمانی که پرورش قزل آلای رنگین کمان در اروپا آغاز گشته شناخته شده است. از سال 1961 این بیماری در آمریکا شناسایی شد. با نقل و انتقال قزل آلای زنده و یا منجمد و حتی آبهای آلوده حاوی تخم قزل آلا عامل بیماری به اغلب کشورهائی که به پرورش قزل آلای رنگین کمان مبادرت می کنند منتقل شده است. سیر زندگی آن کاملاً شناخته نشده است. تصور می شود که هاگها به وسیله حرکت آب به صورت شناور در آمده و توسط ماهیان جذب می گردند. هاگها در مخاط روده ثابت می شوند و وارد بافت دستگاه گوارش شده و در انتها در غضروف سر ماندگار می شوند. زمان بین جذب شدن انگل و ظهور نشانه های بیماری از 36 تا 46 روز طول می کشد. مهمترین نشانه بیماری فقدان تعادل و شنای به صورت چرخش و گیجی می باشد.
پیشگیری
به طور کلی قزل آلای بالای 6 ماه سن در برابر اشکال شدید بیماری مقاومت نشان می دهند و چون انتقال بیماری به طور ابتدایی در استخرهای خاکی صورت می گیرد توصیه می شود که بچه ماهیان قزل آلا قبل از رها کردن در استخر های خاکی تا سن 6 ماهگی در حوضچه های سیمانی نگهداری شوند. هاگها تا 15 سال زنده می مانند لذا باید از ضد عفونی کننده های قوی برای از بین بردن آنها استفاده کرد. 
ادامه مطلب

بیماری لکه سفید یا ایک IQ

بیماری های قزل آلا

وجود لکه های سفید رنگ روی بدن ماهی، ماهی خود را به شدت به کف و دیواره استخر می ساید، وجود تلفات

علت ایجاد بیماری Ichtyiophtiriose
ایکتیوفتیریوس مولتی فیلیئیس که به صورت ایک بیان می شود بیماریزاترین انگل های تک یاخته ای ماهیان به شمار می آید. اولین مورد شیوع بزرگ آن در آمریکای شمالی در سال 1898 گزارش شد. اولین واکنش فیزیولوژیک نسبت به آلودگی عبارت است از یک افزایش در تولید مخاط سطحی با نفوذ ترونت ها به پوست، تعداد زیادی از یاخته های ترشح کننده موکوس در روپوست تحریک می شوند. و در آلودگی های شدید ممکن است موکوس از لبه خلفی باله ها و دم سرازیر شود. متعاقباً دانه های سفید، شنای سریع، خارش ایجاد زخم و آلودگی ثانویه آنها به باکتریها و قارچها، بی اشتهایی، بی حالی، توقف تغذیه پیش آمده، ماهیان در سطح آب قرار گرفته و حبابهای هوا را می بلعند. قزل آلاهای مبتلا به این بیماری آب با جریان شدید را جستجو می کنند و بیش از حد معمول به خارج از آب می پرند. در مراحل آخر بیماری ماهیها ضعیف و بی حس گشته و به آسانی گرفته می شوند و قبل از مرگ به رنگ خاکستری تیره در می آیند.
پیشگیری
با خشکاندن استخرهای آلوده به مدت 8 تا 10 روز و استفاده از آهک این انگل از بین می رود. 
تصاویر مربوط به بیماری IQ ایک

بیماری ساپرولگنیوزیس

بیماری های قزل آلا

وجود توده پنبه مانند سفید تا خاکستری یا خاکستری قهوه ای بر روی پوست، باله ها، آبششها، چشمها و یا روی تخم های ماهی

علت ایجاد بیماری Saprolegniosis
کپکهای آب تاکنون متداولترین عفونت قارچی ماهیان آب شیرین را ایجاد کرده اند. آنها در سراسر جهان انتشار دارند، در واقع احتمالاً همه گونه های ماهیان آب شیرین به حداقل یک گونه از این قارچها حساسند. کپکهای آب عوامل فرصت طلب کلاسیک محسوب می شوند که به طور متعارف به صورت گندیده خوار بر روی مواد آلی مرده تغذیه می کنند. کپکهای آب گندیده خوارهایی هستند که در همه جا در خاک و آب شیرین دیده می شوند. آنها برای رشد و هاگزایی به آب احتیاج دارند به همین خاطر به آنها کپکهای آب می گویند. این نام آنها را از بیشتر قارچهای خشکی که هاگهای هوای تولید می کنند تفکیک می کند. بیشتر عفونتهای ماهی از منابع غیر زنده حاصل می شوند یعنی اینکه قارچ بر روی مواد آلی غیر زنده هاگزایی می کند. کپک آب به صورت رشد کرک پنبه ای نسبتاً سطحی برروی پوست یا آبشش ها دیده می شود. معمولاً این جراحات به صورت عفونتهای موضعی کوچک شروع می شوند و می توانند به سرعت حتی کمتر از 24 ساعت بر روی سطح بدن گسترش یابند. جراحاتی که تازه شکل گرفته اند به خاطر وجود میسلیوم به رنگ سفید دیده می شوند. بعد از مدتی به خاطر به دام افتادن رسوب، جلبکها یا گل و لای در بین توری میسلیوم ها به رنگ قرمز، قهوه ای یا سبز در می آیند. اگرچه عفونتهای کپک آب به سرعت بر روی سطح پوست رشد می کنند، اما به ندرت اتفاق می افتد که از لایه های عضلانی سطحی عبور کرده و به لایه های داخلی تر نفوذ کنند. اواومسیت ها عوامل بیماری زا مهم تخم ماهیان محسوب می شوند. در بیشتر مواقع عفونتها از تخم های بارور نشده یا غیر زنده شروع می شوند. هنگامی که این عفونت تثبیت شد می تواند به سرعت به تخمهای سالم گسترش یابد و درنهایت منجر به اتلاف کامل تخم ها گردد. شانس بهبود بیماری ناشی از ساپرولگنیوزیس بستگی مستقیم به میزان درگیری پوست یا آبشش ماهی به این بیماری دارد. معمولاً ماهیانی که نواحی بزرگی از سطح بدنشان را قارچ پوشانده تلف می شوند.
پیشگیری
کپک های آب را نمی توان از مزرعه پرورش ماهی ریشه کن کرد. اما با مدیریت بهداشتی و ضد عفونی های دوره ای می توان این بیماری را کنترل نمود. باید از ایجاد آسیب به پوست ماهی و استرس های مستعد کننده جلو گیری کرد. در هنگام نقل و انتقال ماهیان یا سازگار کردن آنها با شرایط محیطی جدید غوطه وری طولانی ماهیان در محلول نمک روشی موثر برای پیشگیری است. 
تصاویر مربوط به بیماری ساپرولگنیوزیس

بیماری IHN

بیماری های قزل آلا

بی حالی و حرکات سریع انفرادی، رنگ تیره، بیرون زدگی چشم، اتساع ناحیه شکم، ایجاد یک خط دراز طولانی از ناحیه مخرجی و خونریزی در زیر باله ها، رنگ پریدگی اعضای داخلی، برآمدگی معده و روده همراه با تجمع مایع آبکی روشن و خونریزیهای نقطه ای در سطوح صفاق و داخل بافتهای چربی، تلفات در بچه ماهی زیر 6 ماه ( زیر 3 گرم)، دما 10 درجه 100 درصد تلفات، اتساع شکم،

علت ایجاد بیماری Infectious Hematopoietic Necrosis
تاریخچه نکروز عفونی بافتهای خون ساز (IHN) در سال 1940 از چندین مزرعه پرورش ماهی ایالات واشنگتن گزارش شد. تلفات در بچه ماهیان قزل آلای کوچکتر از 6 ماه روی می دهد. دما تاثیر مهمی بر روی همه گیری دارد اوج تلفات تا 100 درصد در دمای 10 درجه سانتیگراد روی می دهد و تلفات کمتر در دمای زیر 10 درجه سانتیگراد رخ می دهد.
پیشگیری
ویروس IHN به راحتی به صورت افقی با بلع بافت آلوده و همچنین از طریق مدفوع و ادرار ماهیان آلوده منتقل می شود. بازمانده ها می توانند به حامل بیماری تبدیل شوند، اما ویروس تا زمان بلوغ جنسی قابل تشخیص نیست. احتمالاً انتقال عمودی از طریق حمل و نقل توسط مایعات تولید مثلی و سطح تخم ها صورت می گیرد. ویروس در خلال تخمریزی در داخل آب فراوان است و انتقال افقی بین حاملین و ماهیان بالغ غیر آلوده نیز رخ می دهد. آبشش به عنوان راه ورود عمده محسوب می شود و بافت آبشش درست قبل از تخم ریزی دارای تعداد زیادی ویروس است. همچنین ویروس از زالوها، پاروپایان جدا شده است. ضد عفونی و قرنطینه تنها شیوه مورد تایید کنترل شیوع IHN محسوب می شود. ویروس IHN به خوبی در امعا و احشای منجمد به بقای خود ادامه می دهد. این ویروس می تواند چندین ماه عفونت زایی خود را داخل آب حفظ کند. انگلهای سطح خارجی بدن ماهیان و حشرات به عنوان مخزن بالقوه ویروس در نظر گرفته می شوند. تماس با مس و دیگر عوامل استرس زا میزان حساسیت را افزایش می دهد.

a - توجه به شکل درجه مانند بر روی عضله شکم ماهی ( فلش کوچک ). خونریزی پشت سر و بر روی شکم متورم ( فلش بزرگ )-b بیرون زدگی چشم -c خونریزی سرسوزنی در جگر ( فلش بزرگ )، متورم و تیره شدن طحال ( فلش کوچک ). در ماهی قزل آلا مبتلا به بیماری IHN ایجاد یک خط دراز طولانی از ناحیه مخرجی در بچه ماهی قزل آلا (عکس کوچک بالا) 
تصاویر مربوط به بیماری IHN

بیماری IPN

بیماری های قزل آلا

تلفات فوق العاده سنگین و ناگهانی، در بچه ماهیان زیر 3 گرمی ایجاد می شود، معمولاً بعد از جذب کیسه زرده بیماری خود را نشان می دهد، تیرگی پشت ماهی، آویزان شدن مدفوع سفید رنگ از مخرج، بی اشتهایی، از دست رفتن تعادل، شنای مارپیچی، گاهی اوقات نرم و برآمده شدن قسمت شکمی، ماهی به کف استخر می رود و یا بدون مقاومت دستخوش جریان آب شده و به طرف خروجی برده می شود.

علت ایجاد بیماری Infectious Pancreatic Necrosis
در سال 1954 از نمونه های بافتی حاصل از ماهیان قزل آلای جویباری انگشت قد احتمال ویروسی بودن این بیماری را داد و در سال 1960 محققان ویروس نکروز لوزالمعدی عفونی را در محیط آزمایشگاه جدا کردند و ویروسی بودن بیماری به طور قطعی ثابت شد. محدوده جغرافیایی این بیماری، ایالات متحده آمریکا، کانادا، شیلی، ژاپن، تایوان، کره و اروپا است( در ایران نیز وجود دارد). ویروس IPN قزل آلای رنگین کمان، جویباری و حلق کوتاه و همچنین ماهیان آزاد اقیانوس اطلس، کوهو، کوکانی، شار قطب شمال و آزاد ماهیان دیگر را مبتلا می کند. مرگ و میر در دمای بالا ( 10 تا 14 درجه سانتیگراد) بیشترین سرعت را دارد. در دمای پایین تر دوره مرگ و میر طولانی تر می شود و غالباً کاهش می یابد. در حداکثر تلفات 90 درصد می باشد و ماهیان باقی مانده غالباً از رشد باز می مانند و این ماهیان تا بیش از 2 سال ویروس IPN را از ادرار و مدفوع خود ترشح می کنند. این ویروس بسیار مسری است و از طریق تماس و همچنین بلع بافتهای آلوده به شکل افقی انتقال می یابد. انتقال عمودی از طریق مایعات تولید مثلی بر روی تخم و داخل تخم صورت می گیرد. همچنین ویروس IPN مشکوک به مشارکت در تلفات تخم هاست.
پیشگیری
ضد عفونی و قرنطینه تنها روش عملی کنترل شیوع IPN. محسوب می شود. یکی از پایدار ترین ویروس ها می باشد که می تواند چندین ماه در امعا و احشای منجمد زنده بماند. همچنین در آب شیرین با دمای 15 درجه سانتیگراد 5 روز، در آب رودخانه با دمای 4 درجه سانتیگراد 10 روز و در آب استریل به مدت سه ماه به بقای خود ادامه دهد. همچنین می تواند بیش از یک ماه در دمای 10 درجه سانتیگراد در معرض جریان هوا زنده بماند. ویروس IPN به راحتی توسط کلر به میزان 40 میلی گرم در لیتر در عرض 30 دقیقه، 20 گرم فرمالین به مدت 5 دقیقه، 35 میلیگرم ید به مدت 5 دقیقه، توسط اسید با پی اچ 12.5 به مدت 10 دقیقه و 90 میلی گرم اوزون به مدت 0.5 تا 10 دقیقه غیر فعال شود. برای اجتناب از تلفات ناشی از ویروس IPN می توان بچه ماهیان را در 6 ماه ( زیر 3 گرم ) زندگی در منابع آبی فاقد ویروس پرورش داد. سپس می توان آنها را به آبهایی که آلوده به ویروس هستند انتقال داد تا رشد کنند. در این حالت ماهیان به ویروس آلوده می شوند اما بیمار نمی شوند. 
تصاویر مربوط به بیماری IPN

به سایت پرورش ماهی ئاوژین خوش آمدید