تبلیغات
AVJIN - مطالب ابر بیماری های ماهی قزل آلا

AVJIN

پرورش ماهی قزل آلا

تغییرات پی اچ آب

بیماری های قزل آلا نیازهای محیطی ماهیان سردآبی

در پی اچ بالا تغییرات پی اچ و تاثیر آن بر بیماری ماهی قزل الا  water PH
قرمز شدن پوست و باله ها، باز کردن آبششها و خارج نمودن مواد غذایی، تلفات، تیره شدن پوست، دارای ضایعاتی بر روی آبششها بوده و سرپوش آبشش آنها دارای زخم هستند
استرس ناشی از پی اچ بالا نسبت به استرس اسیدی بسیار کمتر مشاهده می شود زیرا اولاً در بیشتر تاسیسات پرورشی بسته پی اچ در طول زمان کاهش می یابد و ثانیاً ترکیبات اسیدی نسبت به ترکیبات قلیایی جزء آلاینده های متداول تر به حساب می آیند. استفاده نادرست از آهک کشته یا آبدار برای ضدعفونی استخرها و یا نشت استخرهای سیمانی که به اندازه کافی سفت نشده اند باعث بالا رفتن پی اچ آب می شود.

در پی اچ پایین
حرکات نامنظم شنا، هوا را بلعیده و سعی می کنند از آب بیرون به پرند، موکوس زیاد بر روی پوست و آبشش، تغییر رنگ پوست و آبشش
پی اچ کمتر از 4 و بیش از 11 کشنده است. آبهای زیر زمینی که در تماس با مواد معدنی سیلیکاته قرار می گیرند از نظر بافری ضعیف هستند و مشخصاً پی اچ پایین و مقدار زیادی دی اکسید کربن دارند. در حالی که آبهای زیرزمینی که از بستر کربناته خارج می شوند از نظر ظرفیت بافری در حد بالایی قرار دارند. در یک استخر پی اچ به میزان زیاد تحت تاثیر نوع خاک قرار می گیرد. خاکهای اسیدی سولفاته به خاطر اکسید شدن سولفید به اسیدسولفوریک پی اچ کمتر از 4 دارند. به همین خاطر برای پرورش ماهی مناسب نیستند. آبهای که توسط بارانهای اسیدی یا زه کشی خاکهای اسیدی تحت تاثیر قرار می گیرند پی اچ اسیدی دارند. این امر خصوصاً در کانالهای پرورش ماهی پس از باران می تواند ایجاد مشکل کند. پی اچ آب متاثر از بی کربنات ها، سوخت و ساز ماهی و میزان فتوسنتز می باشد. در مزارع که میزان قلیائیت ( کربناتها و بی کربناتها) آنها کم است، پی اچ به میزان قابل ملاحضه ای در هنگام عبور آب از درون استخر ها کاهش پیدا می کند به طوری که آب ورودی پی اچ بالا و آب خروجی مزرعه پی اچ پایینی دارد. در پی اچ پایین سمیت فلزات بیشتر می شود. آلومینیم در پی اچ پایین به حالت محلول در می آیند و سمی تر می شوند. 

بیماری IPN

بیماری های قزل آلا

تلفات فوق العاده سنگین و ناگهانی، در بچه ماهیان زیر 3 گرمی ایجاد می شود، معمولاً بعد از جذب کیسه زرده بیماری خود را نشان می دهد، تیرگی پشت ماهی، آویزان شدن مدفوع سفید رنگ از مخرج، بی اشتهایی، از دست رفتن تعادل، شنای مارپیچی، گاهی اوقات نرم و برآمده شدن قسمت شکمی، ماهی به کف استخر می رود و یا بدون مقاومت دستخوش جریان آب شده و به طرف خروجی برده می شود.

علت ایجاد بیماری Infectious Pancreatic Necrosis
در سال 1954 از نمونه های بافتی حاصل از ماهیان قزل آلای جویباری انگشت قد احتمال ویروسی بودن این بیماری را داد و در سال 1960 محققان ویروس نکروز لوزالمعدی عفونی را در محیط آزمایشگاه جدا کردند و ویروسی بودن بیماری به طور قطعی ثابت شد. محدوده جغرافیایی این بیماری، ایالات متحده آمریکا، کانادا، شیلی، ژاپن، تایوان، کره و اروپا است( در ایران نیز وجود دارد). ویروس IPN قزل آلای رنگین کمان، جویباری و حلق کوتاه و همچنین ماهیان آزاد اقیانوس اطلس، کوهو، کوکانی، شار قطب شمال و آزاد ماهیان دیگر را مبتلا می کند. مرگ و میر در دمای بالا ( 10 تا 14 درجه سانتیگراد) بیشترین سرعت را دارد. در دمای پایین تر دوره مرگ و میر طولانی تر می شود و غالباً کاهش می یابد. در حداکثر تلفات 90 درصد می باشد و ماهیان باقی مانده غالباً از رشد باز می مانند و این ماهیان تا بیش از 2 سال ویروس IPN را از ادرار و مدفوع خود ترشح می کنند. این ویروس بسیار مسری است و از طریق تماس و همچنین بلع بافتهای آلوده به شکل افقی انتقال می یابد. انتقال عمودی از طریق مایعات تولید مثلی بر روی تخم و داخل تخم صورت می گیرد. همچنین ویروس IPN مشکوک به مشارکت در تلفات تخم هاست.
پیشگیری
ضد عفونی و قرنطینه تنها روش عملی کنترل شیوع IPN. محسوب می شود. یکی از پایدار ترین ویروس ها می باشد که می تواند چندین ماه در امعا و احشای منجمد زنده بماند. همچنین در آب شیرین با دمای 15 درجه سانتیگراد 5 روز، در آب رودخانه با دمای 4 درجه سانتیگراد 10 روز و در آب استریل به مدت سه ماه به بقای خود ادامه دهد. همچنین می تواند بیش از یک ماه در دمای 10 درجه سانتیگراد در معرض جریان هوا زنده بماند. ویروس IPN به راحتی توسط کلر به میزان 40 میلی گرم در لیتر در عرض 30 دقیقه، 20 گرم فرمالین به مدت 5 دقیقه، 35 میلیگرم ید به مدت 5 دقیقه، توسط اسید با پی اچ 12.5 به مدت 10 دقیقه و 90 میلی گرم اوزون به مدت 0.5 تا 10 دقیقه غیر فعال شود. برای اجتناب از تلفات ناشی از ویروس IPN می توان بچه ماهیان را در 6 ماه ( زیر 3 گرم ) زندگی در منابع آبی فاقد ویروس پرورش داد. سپس می توان آنها را به آبهایی که آلوده به ویروس هستند انتقال داد تا رشد کنند. در این حالت ماهیان به ویروس آلوده می شوند اما بیمار نمی شوند. 
تصاویر مربوط به بیماری IPN

بیماری diplomonadida

بیماری های قزل آلا

تلفات فقط در بچه ماهیان قزل آلا ایجاد می شود، کاهش اشتها، هنگامی که به آنها نزدیک می شوند تمام ماهی ها با حرکت شنای سریع فرار می کنند، ماهی های درگیر به سطح آب آمده و مضطرب می باشند، در مسیری دایره ای چرخیده و سپس به کف استخر فرو می روند، عدم تعادل

علت ایجاد بیماری diplomonadida
این بیماری به وسیله یک انگل متعلق به تاژکداران پلی ماستیژید ایجاد می شود، برای اولین بار در اروپا در سال 1920 شرح داده شد سپس در سال 1922 از آمریکا گزارش گردید. عامل بیماری با غذا به مزارع پرورش ماهی وارد می شود. در لوله گوارشی (روده) قزل آلا ها ظاهر می شود و به اندازه تقریبی گلبول قرمز ماهی، گلابی شکل است. این انگل به صورت هاگدار یا کیسه دار با مواد دفعی به بیرون راه یافته و در این شکل مقاوم حیات خود ار به مدت چندین هفته در آب حفظ کرده و به این ترتیب خطر آلودگی را موجب می شود. به نظر می رسد هگزامیتا سالمونیس در هر جایی که ماهی قزل آلا و آزاد پرورش داده می شوند وجود داشته باشد.
پیشگیری
تغذیه نامناسب، تراکم بالا، کیفیت پایین آب و ضایعات آبششی باعث همه گیری شدید در بین ماهیان می شود

تصاویر مربوط به بیماری diplomonadida

بیماری VHS

بیماری های قزل آلا

حاد: تلفات شدید و سریع، تیره رنگ، بیرون زدگی یک طرفی چشم، خونریزی در بافت ملتحمه دور چشم مشاهده می شود که در مقابل نور مانند دو چراغ قرمز به نظر می رسند. گاهی اوقات قاعده باله سینه ای برنگ مایل به قرمز در می آیند، کبد رنگ پریده و به رنگ خاکستری یا زرد خاکستری دیده می شود. از دست دادن سریع اشتها. رگه های خونریزی به وضوح در بین عضلات دیده می شود. خونریزی در حفره شکمی، دما کمتر از 12 درجه مزمن: رنگ خیلی تیره و تقریبا سیاه می شود، بیرون زدگی چشم دو طرفه، کم خونی شدید در چشم ها، آبششها کم خون به رنگ گلی کم رنگ و یا سفید خاکستری بوده، آب آوردگی شکم، دما کمتر از 12 درجه عصبی: حرکات مارپیچ به سمت کف استخر، در مسیر مدوری بر روی یک پهلو توام با حرکات تشنجی و انقباضی و گاهی روی آب شنا می کنند، پیچ و تاب در کف استخر، در داخل آب حرکت سریع و ناگهانی انجام می دهند. دما کمتر از 12 درجه

علت ایجاد بیماری Viral Hemorrhagic Septicemia
سپتی سمی هموراژیک ویروسی ( عفونت خونی ویروسی توام با خونریزی) یکی از عوامل مهم تلفات در آزادماهیان و به خصوص قزل آلای رنگین کمان به حساب می آید. این بیماری اولین بار در سال 1938 از آلمان گزارش شد. قبلاً تصور می شد که عامل مسبب این بیماری، کمبود ویتامین ب12 است و علت آن نیز وجود کم خونی بدخیم در بین ماهیان در حال مرگ بود. ویروس به راحتی از طریق انتقال افقی ( شامل آبششها، دهان، پوست و مخرج ) از راه آب منتقل می شود. ویروس از طریق ادرار و احتمالاً آبشش ها به محیط خارج ترشح می شوند، اما این امر از طریق مدفوع صورت نمی گیرد. به نظر نمی آید بلع ویروس در آزادماهیان به عنوان یکی از راه های انتقال بیماری به حساب آید. ترشح ویروس در فصل زمستان ( یا در دمای پایین ) روی می دهد. به نظر می رسد که پایین بودن دما برای انتقال ویروس از یک نسل به نسل دیگر ضروری باشد. انتقال عمودی بیماری نشان داده نشده است. تمام سایز های ماهی می توانند درگیر بیماری شوند اما بیشترین شدت در ماهیان جوان دیده می شود. بیشترین تلفات در دمای بین 8 تا 10 درجه سانتیگراد می باشد. در بچه ماهیان می تواند تا 100 درصد و دیگر ماهیان بین 30 تا 70 درصد تلفات ایجاد کند. نکروز و رنگ پریدگی کلیه (سمت راست). تورم ، رنگ پریدگی جگر و خونریزی زیاد در بافت چربی (سمت چپ) در ماهی قزل آلا
پیشگیری
ضد عفونی و قرنطینه، موثرترین روشهای کنترل همه گیری VHS به حساب می آیند. این ویروس در آب 14 درجه بیش از یک هفته و در خشکی نیز بیش از یک هفته زنده می ماند. انتقال از طریق پرندگان ماهیخوار و آب مزارع آلوده بالا دست صورت می گیرد.

 
تورم و رنگ پریدگی کبد، خونریزی نقطه نقطه در امعاء و احشا، در ماهی قزل آلا

 
تصاویر مربوط به بیماری VHS

استرپتوکوکوزیس

بیماری های قزل آلا

استرپتوکوکوزیس
 
بیرون زدگی دو طرفی چشم ها و یا فرورفتگی آنها، تیرگی و سیاه شدن رنگ پوست، خونریزی های سر سوزنی روی دیواره داخلی سرپوش آبششی، پر خونی عروق خونی در باله های سینه ای و دمی، اتساع شکم ، پر خونی و خونریزی کبد، طحال، کلیه، مغز و روده، غالباً بیشترین تلفات در دمای آب بالای 15 درجه سانتیگراد

علت ایجاد بیماری Streptococcosis
ابتدا این بیماری در سال 1958 در ماهی دم زرد ژاپنی و قزل آلای رنگین کمان در کشور ژاپن مشاهده شد. پس از آن بیماری به تدریج در کشورهای مختلف دنیا مورد شناسایی قرار گرفت. در سال 1379 در ماهی های مولد مازندران و در سال 1381 مناطق بیضا و کهمره سرخی واقع در استان فارس این بیماری گزارش شد. علاوه بر تلفات شدید در گونه های مختلف ماهی در میگوی بزرگ آب شیرین با تلفات 30 تا 70 درصدی نیز گزارش شده است. احتمالاً باکتری استرپتوکوکوس فیسیوم جزیی از فلور میکروبی دستگاه گوارش شانه دار دریای سیاه که بومی سواحل آتلانتیک می باشد که از طریق آب توازن کشتی ها به دریای خزر منتقل شده است. از طریق حمل و نقل بچه ماهیان و ماهیان مولد آلوده این بیماری انتقال پیدا می کند و این باکتری در تمام طول سال در محیط پرورش ماهی وجود دارد.
پیشگیری
تنها راه کنترل این بیماری ضد عفونی دوره ای استخرها، تجهیزات و ماهی ها می باشد. عدم ورود ماهیان آلوده و در جابجایی های ماهیان مخازن حمل باید کامل ضد عفونی گردد. استفاده از پروبیوتیک ها ( گونه ای از آئروموناس سوبریا) در خوراک تلفات ناشی از این بیماری را بسیار کم نموده است. 
تصاویر مربوط به بیماری استرپتوکوکوزیس

پاستورولوزیس

بیماری های قزل آلا

پاستورولوزیس
شکل حاد: سپتی سمی یا خونریزی در پوست، باله ها و اندام های داخلی اتفاق می افتد. مزمن: در بافت کلیه و طحال ماهی های مبتلا ایجاد ضایعات گرانولوماتوز به شکل کانون های سفید رنگ می نماید، تلفات در دمای 18 تا 20 درجه
شکل حاد: سپتی سمی یا خونریزی در پوست، باله ها و اندام های داخلی اتفاق می افتد. مزمن: در بافت کلیه و طحال ماهی های مبتلا ایجاد ضایعات گرانولوماتوز به شکل کانون های سفید رنگ می نماید، تلفات در دمای 18 تا 20 درجه

علت ایجاد بیماری Pasteurellosis
در سال 1963 برای نخستین بار باکتری Pasteurellosis از تلفات ماهی های سوف سفید و باس مخطط موجود در خلیج چساپیک جدا گردید. قیاسی و همکاران در سال 1380 در پی بروز تلفات در ماهیان قزل آلای رنگین کمان انگشت قد در یکی از کارگاههای پرورشی مازندران موفق به جداسازی باکتری های گرم منفی و میله ای کوتاه شدند که براساس بررسیهای مورفولوژیک، فیزیولوژیک و بیوشیمیایی شبیه سویه های پاستورلاپسیسیدا ( فتوباکتریوم پسیسیدا) بودند، که می توان اولین گزارش پاستورلوزیس باشد. روش انتقال بیماری ناشناخته است، هر چند تماس ماهی به ماهی و همچنین، وجود یک ناقل بی مهره برای انتقال پیشنهاد شده است.
پیشگیری
چندین واکسن تجاری علیه این بیماری به بازار معرفی شده است لیکن اثر این واکسن ها بسته به گونه های ماهی، وزن ماهی، فرمول واکسن و استفاده همزمان از محرک ایمنی، متفاوت است. این بیماری از طریق ماهیان آلوده و تخم چشم زده آلوده منتقل می شود که در این خصوص بکار بردن اصول بهداشت و پیشگیری نقش عمده ای در کنترل بیماری دارد.
تصاویر مربوط به بیماری پاستورولوزیس

ویبریوزیس

بیماری های قزل آلا

تیرگی رنگ، بی حالی، بی اشتهایی، مرگ ناگهانی، بیرون زدگی چشمها به همراه کدر شدن قرنیه، بیرون زدگی مخرج، قرمزی پوست و باله ها و کمرنگ شدن آبششها، تجمع مایعات در حفره شکمی و خونریزی بر روی کیسه شنا، وجود زخم های کوچک و گرد پوستی و خورده شدن باله ها، وجود خونریزی و نکروز در بافت های کلیه، طحال، چربی احشایی و عضلات، دمای زیر 11 درجه سانتیگراد
تیرگی رنگ، بی حالی، بی اشتهایی، مرگ ناگهانی، بیرون زدگی چشمها به همراه کدر شدن قرنیه، بیرون زدگی مخرج، قرمزی پوست و باله ها و کمرنگ شدن آبششها، تجمع مایعات در حفره شکمی و خونریزی بر روی کیسه شنا، وجود زخم های کوچک و گرد پوستی و خورده شدن باله ها، وجود خونریزی و نکروز در بافت های کلیه، طحال، چربی احشایی و عضلات، دمای زیر 11 درجه سانتیگراد

علت ایجاد بیماری vibriosis
عمدتاً لاروها و بچه ماهیان به ویبریوزیس حساسند. تغذیه ماهیان پرورشی از ماهیان دریایی خام ویبریوزیس مزمن با زخم های جلدی وسیع را ایجاد می کند. ویبریوها به طور متداول در سطوح مخاطی و اندامهای داخلی ماهیان سالم و همچنین بی مهرگان، رسوبات و ستونهای آب مستقر می شوند. دمای بالا، استرس، تراکم بالای ماهی و مواد آلی باعث تسریع در بروز این بیماری می شود. تلفات این بیماری ممکن است تا 50 درصد برسد. بیماری ویبریوزیس در دمای 5 درجه سانتیگراد روی میدهد و تا زمانی که دمای آب به 8 درجه سانتیگراد می رسد سیر تلفات ادامه دارد و معمولاً بالاتر از 11 درجه تلفاتی ایجاد نمی کند.
پیشگیری
استفاده از واکسن به شکل خوراکی یا غوطه ورسازی، کاهش عوامل استرس زا و افزایش سیستم ایمنی با پربیوتیک ها موثر است
تصاویر مربوط به بیماری ویبریوزیس

به سایت پرورش ماهی ئاوژین خوش آمدید